Studiereis Cuba.
03 t/m 11 december 2019.

Na een eerder bezoek aan dit grootste eiland van de Caraïben kreeg ik midden november een telefoontje van DerTour dat ik mee mocht op de studiereis naar Cuba.
De tour werd “Kulturschatzen” genoemd. Dit zou een reis zijn met als hoofdpunt de waanzinnige stad Havana en verder de cultureel zeer interessante steden Santa Clara, Cienfuegos en Trinidad.
Als groot liefhebber van oude steden en nog meer ouwe auto’s een reis compleet naar mijn hart.
Een verslag met foto’s volgt hieronder.

Onze reisleider Peter had gevraagd om ruim op tijd te zijn op Düsseldorf Airport voor een welkom praatje dus zat ik om 07.39 uur in de trein vanuit Aken naar Düsseldorf.
Aldaar aangekomen ging ik met de sky-train naar de terminal waar ik direct werd aangesproken door mijn toekomstige kamergenoot Dennis; een jongeman uit Duren waar ik direct een goede klik mee had.
We waren goed op tijd bij het verzamelpunt; ruim op tijd bleek al snel want Euro Wings staat niet bekend om de meest punctuele vluchten; een vertraging van 50 minuten zorgde ervoor dat we pas tegen de klok van 13.00 uur de lucht ingingen.
Hierdoor was er voldoende tijd om alle collega’s te leren kennen en al snel bleek dat dit een prima gezelschap was met veelal collega’s uit Noord-Rijn Westfalen; zodat ik mij met mijn school-Duits uitstekend kon redden.
Na wat gebabbel en de eerste rum voor mijn Duitse collega’s konden we dan tegen half een de Euro Wings 1188 met bestemming Havana betreden.

Na wat gewissel kreeg ik tot mijn grote vreugde een raamplaats en dat betekende voor mij, na een ultra korte nachtrust eindelijk tijd om te gaan slapen.
Niet voor het eerst lag ik al te slapen terwijl het vliegtuig nog op de startbaan stond; je hebt hier talent voor of niet…
De vlucht naar het westen duurt altijd langer dan andersom maar in verband met een enorme tegenwind duurde deze vlucht liefst 11,5 uur, waarbij onderweg amper de 750 km per uur werd gehaald.
Het entertainment gedeelte was niet echt van hoog niveau waardoor de vlucht op het oog nog langer duurde, maar tegen de klok van 18.30 uur lokale tijd kon ik dan toch na 14 jaar weer eens voet zetten op Cubaans grond gebied.
Vanuit de lucht was me al opgevallen hoe weinig auto’s er te zien waren; een verhaal dat de leidraad van dit verslag zal worden.

Onze accommodatie voor de eerste twee nachten was het NH Capri hotel; een prima (Cubaanse) 4**** hotel, gelegen aan een zijstraat van de beroemde Malecon.
Ondanks het voor ons late tijdstip was er toch nog een lekker avondhapje geregeld met enkele drankjes waarin een kleine voorstel ronde werd gedaan; echt laat werd het echter niet daar iedereen toch wel vermoeid was van de lange reis.

Een nadeel van vroeg slapen is dat je vervolgens ook weer vroeg wakker wordt; maar ja, zoals een groot voetballer ooit zei; “elk nadeel heb zijn voordeel” ; dus hadden we ’s morgens alle tijd om een mooie wandeling te gaan doen over de Malecon met zijn mooie gebouwen en vooral old-timers, veel old-timers.

Deze auto’s zijn allen minimaal 60 jaar oud want de Amerikanen hebben deze in de jaren ’40-50 van de vorige eeuw en masse ingevoerd en na de revolutie van 1959 zijn deze overgenomen door de Cubanen.
Nu zijn deze auto’s veelal in het bezit van taxibedrijven en touroperators maar bovenal en zonder uitzondering schitterend onderhouden.
Na een leuke ochtendwandeling volgde daarna een redelijk ontbijtje alvorens de eerste dag zijn aanvang kon nemen.
Onze groepsnaam was zoals gezegd “Kulturschatzen” en daarom werd de wijk genomen naar het 30 km ten zuiden van Havana gelegen Guanabacoa. Deze voorstad is nog volstrekt authentiek en niet door het toerisme ontdekt.
Het bezoek aan het Santeria de Guanabaco Museum was leuk maar niet spectaculair, maar dit zou niet gelden voor het tweede deel van deze dag; het bezoek aan een koloniaal restaurant met binnenplaats waar de lokale muzikanten hun allerbeste beentje zouden voor zetten.
Onder het genot van diverse mojito’s en cuba libres werd deze middag volop gedanst, gelachen, gezongen en vooral met veel bewondering gekeken naar de vrouwelijke versie van de Buena Vista Social Club. Lokale dames van zeer respectabele leeftijd hadden de grootste lol en dit plezier is exact dat Cuba zo uniek maakt. De mensen zijn zeker niet rijk, eerder arm maar dit is alles materialistisch. In hun hart zijn ze rijker en dit stralen ze overal uit; een Cubaan met slechte zin zal je niet snel tegen komen.

Muziek zit deze mensen in het bloed en dat is werkelijk prachtig om te zien.

Na een hele gezellige middag werd daarna koers gezet naar het centrum waar we in een korte stadswandeling toch al het een en ander van deze miljoenstad (2,2 miljoen inwoners) te zien kregen maar het summum moest nog komen.
Collega Andreas had net als ik een zeer herkenbaar t-shirt aan van een Hard-Rock Cafe en volgens de laatste info zou er in Havana ook een liggen.
Na diverse mensen geraadpleegd te hebben bleek deze info niet meer up-to-date te zijn; maar ja, de bus naar het hotel was al weg en het was nog een dik uur alvorens het donker zou worden.
Dus besloten Andreas en ik samen met twee dames onze bucket-list te verminderen en een originele stadstour te boeken in een Buick Impala! Onze chauffeur Alejandro sprak prima Engels en vertelde honderduit over Havana, zijn geschiedenis, de gebouwen etc. Een tour van een uur, maar met eeuwigheidswaarde.

De avond werd besloten met een lekker diner in een Cubaans restaurant.

Een lange dag vandaag voor ons met heel veel highlights. Eerst stond er een bezoek aan Cienfuegos op het programma; een leuke plaats voor een aangename stadswandeling waar de Oude Wereld nog duidelijk te zien was in de gedaante van vele oude gebouwen.

In het restaurant Palacio de Valle werd vervolgens een lekkere lunch genuttigd waarbij zich al langzaam maar zeker bepaalde groepjes begonnen te vormen. Gebeurd altijd, is ook logisch, en niks mis mee.
Na vele leuke fotomomenten werd nu verder gereden over een volledig verlaten autosnelweg richting de Parel van Cuba: Trinidad. Een werkelijk schitterende stad, volledig onder het UNESCO erfgoed met prachtige koloniale architectuur. Een autovrij centrum waar het heerlijk slenteren valt. De muziek is hier ook niet ver weg, want iedereen speelt wel ergens op een instrument en dit zorgt voor een heerlijke ambiance.

Trinidad; wat een geweldige gem in dit toch al fantastische land.
Wij sliepen overigens in het uitstekende Iberostar Grand Hotel, een van de beste hotels in het land.

Vrijdag 7 december: Weer een reisdag met vele highlights. Vanuit het zuiden terug naar Havana in het noorden, maar met een mooie stop in Santa Clara.
Santa Clara is ook weer een van die mooie koloniale plaatsen in Cuba maar deze plaats is beroemd vanwege zijn grote monument ter nagedachtenis aan Che Guevara. Deze vrijheidsstrijder is niet overal in de wereld populair maar in Cuba kom je niet om zijn portret heen.

Het museumbezoek werd helaas afgeblazen ivm zeer strenge veiligheidsvoorwaarden waardoor we iets eerder dan gepland naar Havana terug konden gaan.
Dit was maar goed ook, want de incheck procedure bij ons Iberostar Parque Central hotel was voorzichtig gezegd nogal chaotisch.

Maar ja, met veel geduld en begrip kom je ook in Cuba overal.

De avond was dan weer helemaal des “Der Tour”; een groot plein was helemaal ingericht met schitterend aangeklede tafels en podia, bands zorgden voor de muzikale omlijsting en de vele obers liepen zich de naad uit het lijf om de dik 350 !!! reisagenten en DerTour partners te bedienen.
Een onvergetelijke en vooral kleurrijke avond.

Tegen de klok van 1 ging iedereen moe maar zeer voldaan weer terug naar het hotel voor een niet al te lange nachtrust.
Niet al te lang want de volgende ochtend werd vroeg koers gezet naar Varadero waar alle workshops en round-table talks zouden plaatsvinden.

Alvorens deze vermoeiende middag sessie te gaan beginnen kregen we eerst nog een spectaculaire en zeer kleurrijke Cabaret Internacional Show voorgeschoteld.

Cubaanse dames en heren kunnen dansen, niet normaal meer.
Waanzinnig om te zien en zeker een tip voor bezoekers.
In de middag mochten wij ons dan in 5 uur door 24 workshops worstelen. In presentaties van 8 minuten kregen we alle inns en outs te horen van diverse partners. Altijd leuk en vooral vlot gepresenteerd.

De avond was voor eigen gelegenheid en werd besteed met wat zwemmen, eten en wat chillen.

Helaas was onze groep net als vele anderen ondergebracht in het Iberostar Selection Bella Vista hotel en dit hotel zou volgens de folders een 5***** hotel zijn.

Zou, zei ik dus, want werkelijk alles aan dit hotel was slecht, het eten koud en eentonig, de kamers afgeleefd, de lift bodem vol scheuren, muren waar de verf vanaf viel, slechte airco; kortom een complete aanfluiting en zeker geen 5*****, met veel goede wil 3***.
Het hotel was duidelijk aan een renovatie toe en straalde dit in alle facetten uit.
Maar reisagenten maken hier niet zoveel problemen van en maken genoeg lol om hier geen last van te hebben.

Zaterdag 8 December: wederom een volle dag.
De ochtend werd volledig in beslag genomen door een reis beurs, waarbij de partners zich weer konden presenteren.
Een leuke maar ook een beetje chaotische ochtend.
Na dit werk stond er in de middag weer een leuk uitstapje gepland. Iedereen had zich vooraf kunnen opgeven voor een excursie en ik had gekozen voor een catamarantocht met snorkelen en een bezoek aan een paradijselijk eilandje voor de kust van Varadero.

Lekker op het water met een graadje of 28 (in Nederland was het destijds een graad of 5…), zwemmen, drankje, ach soms is het leven niet zo moeilijk.
Wordt deze dag dan ook nog afgesloten met een heerlijke beachparty en lekkere muziek, dan mag deze jongen niet klagen.
Uiteraard werd deze avond nog afgesloten met nog een drankje en een hapje waardoor het bedje pas tegen de klok van 3 uur werd opgezocht.
De rekening kwam dan enkele uren later.

Zondag 9 december:
Vanaf 08.30 uur stonden voor onze groep de workshops op het programma en waren de round-table talks nog vlot, leuk en interessant; dat kon van deze workshops niet gezegd worden.
Redelijk saaie onderwerpen, soms niet van belang voor mij als Nederlander, in presentaties van een half uur zorgden voor heel veel knikkebollen en een hoop gegaap.
Maar ja, dat hoort ook bij een studiereis.
De avond werd dan weer besloten met een farewell party en dit was andere koek. Heerlijke muziek (alhoewel de salsa muziek mij inmiddels wel de neus uitkwam) en eten zorgden voor een prachtige avond.

10 december: de laatste dag alweer van een zeer leerzame studiereis. Cuba is een prachtig land, waarbij Varadero eigenlijk in het niet valt en niet echt Cuba genoemd mag worden.
Hotels, stranden maar weinig tot geen sfeer. De hotelbezoeken aan Starfish Quatro Palmas en Melia Peninsula hadden voor mij niet gehoeven, want Varadero is voor mij geen must tijdens een bezoek aan Cuba.

 

Neem een auto en verken het land op eigen gelegenheid, zoek de koloniale sfeer op, geniet.
De terugreis ging overigens zeer snel; sowieso vlieg je vanuit het westen naar het oosten minder lang, maar als je een driezitter voor je alleen hebt en languit kunt liggen met enkele pilletjes…..
Dus toen ik na zes uur !!!! slapen wakker werd, was het nog maar een uurtje tot de landing,
Cuba wat was je mooi!